حجم معامله: بگذارید حد ضرر سایز را تعیین کند

بیشتر معامله‌گرها حجم را با حس تعیین می‌کنند. عددی درست به‌نظر می‌رسد، یا همان چیزی است که دفعه‌ی قبل زدند، یا مبلغی است که سود احتمالی را به زحمتش می‌ارزاند. بعد حد ضرر را هرجا که نمودار منطقی به‌نظر می‌رسد می‌گذارند و تازه بعد از آن می‌فهمند واقعاً چقدر ریسک کرده‌اند.

این ترتیب وارونه است و کارنامه‌ای می‌سازد که ریسکش بین ۰٫۲٪ و ۵٪ بالا و پایین می‌رود، بی‌آنکه کسی چنین چیزی را انتخاب کرده باشد. تعیین سایز یک مسئله‌ی تقسیم با دو ورودی است: دلاری که حاضرید از دست بدهید، و فاصله‌ی ورود تا حد ضرر.

فرمول

سایز پوزیشن = (سرمایه × درصد ریسک) ÷ (قیمت ورود منهای قیمت حد ضرر)

کل ماجرا همین است. صورت کسر تصمیمی است که از قبل گرفته‌اید. مخرج کسر یک واقعیت درباره‌ی نمودار است. هیچ چیز دیگری جای این محاسبه نیست، و به‌طور مشخص میزان اطمینان شما به این معامله جایی در آن ندارد.

یک بار از اول تا آخر

حساب: ۱۰٬۰۰۰ دلار. ریسک هر معامله: ۰٫۷۵٪. یعنی ۷۵ دلار.

می‌خواهید دارایی‌ای را که روی ۴۲٫۵۰ معامله می‌شود بگیرید و حد ضرر جایش روی ۴۰٫۱۰ است، چون ساختار بازار آنجاست. فاصله‌ی حد ضرر می‌شود ۴۲٫۵۰ منهای ۴۰٫۱۰، یعنی ۲٫۴۰ به ازای هر سهم.

سایز = ۷۵ ÷ ۲٫۴۰ = ۳۱٫۲۵ سهم. رو به پایین گرد می‌کنید، همیشه رو به پایین، پس ۳۱ سهم.

ریسک واقعی را چک کنید: ۳۱ × ۲٫۴۰ = ۷۴٫۴۰ دلار، یعنی ۰٫۷۴٪ سرمایه. درست است.

حالا به ارزش پوزیشن نگاه کنید: ۳۱ × ۴۲٫۵۰ = ۱٬۳۱۷٫۵۰ دلار. یعنی ۱۳٫۲٪ حساب روی یک ابزار نشسته، در حالی که ریسک زیر ۱٪ است. ارزش پوزیشن و ریسک دو عدد متفاوت‌اند و قاطی‌کردنشان دلیل این تصور است که ریسک ۰٫۷۵٪ یعنی یک پوزیشن ریز و بی‌خاصیت.

حد ضرر را جابه‌جا کنید، سایز را تماشا کنید

همان حساب، همان ۷۵ دلار ریسک، همان ورود روی ۴۲٫۵۰. اما این بار حد ضرر منطقی روی ۳۶٫۵۰ است، چون دارایی نوسان بیشتری دارد و حد ضرر نزدیک‌تر داخل نویز عادی روزانه می‌نشیند.

فاصله‌ی حد ضرر ۶٫۰۰ است. سایز = ۷۵ ÷ ۶٫۰۰ = ۱۲٫۵ که رو به پایین می‌شود ۱۲ سهم. ارزش پوزیشن ۱۲ × ۴۲٫۵۰ = ۵۱۰ دلار.

پوزیشن دوم کمتر از نصف پوزیشن اول است، روی همان دارایی و در همان قیمت، صرفاً به این دلیل که حد ضرر بازتر است. این یعنی سازوکار دارد درست کار می‌کند. حد ضرر بازتر یعنی ریسک بیشتر نیست. یعنی پوزیشن کوچک‌تر با همان ریسک.

در کریپتو و فارکس هم دقیقاً همین است

ابزار معاملاتی واحدها را عوض می‌کند، نه حساب‌وکتاب را.

کریپتو: حساب ۱۰٬۰۰۰ دلار، ریسک ۰٫۷۵٪ یعنی ۷۵ دلار. ورود روی ۶۱٬۲۰۰، حد ضرر روی ۵۷٬۸۰۰. فاصله ۳٬۴۰۰ است. سایز = ۷۵ ÷ ۳٬۴۰۰ = ۰٫۰۲۲۰۶ واحد. ارزش پوزیشن ۰٫۰۲۲۰۶ × ۶۱٬۲۰۰ = ۱٬۳۵۰ دلار.

فارکس: ۷۵ دلار ریسک روی جفت‌ارزی که در آن هر پیپ برای یک لات استاندارد ۱۰ دلار حرکت می‌کند. حد ضرر شما ۳۰ پیپ فاصله دارد، پس یک لات استاندارد ۳۰۰ دلار ریسک می‌کند. سایز = ۷۵ ÷ ۳۰۰ = ۰٫۲۵ لات. با حد ضرر ۶۰ پیپی می‌شد ۰٫۱۲۵ لات.

سه بازار متفاوت، سه دسته عدد با ظاهر متفاوت، یک محاسبه‌ی کاملاً یکسان.

بخش‌هایی که اشتباه فهمیده می‌شود

اهرم ریسک شما را تغییر نمی‌دهد، تغییر می‌دهد که چه چیزی را می‌توانید نگه دارید. اگر پوزیشن محاسبه‌شده‌ی شما به ۱٬۳۵۰ دلار اکسپوژر نیاز دارد و فقط ۸۰۰ دلار آزاد دارید، اهرم امکان گرفتنش را می‌دهد. اهرم ضرر را بزرگ‌تر یا کوچک‌تر نمی‌کند. اگر حد ضرر سر جای خودش پر شود، ضرر همان ۷۵ دلار است. چیزی که اهرم عوض می‌کند بالشتک مارجین شماست، و یک مارجین‌کال می‌تواند پوزیشن را قبل از اینکه حد ضررتان فرصت کند ببندد.

هزینه‌ها از همان ۷۵ دلار کم می‌شود. اسپرد، کارمزد و اسلیپیج بخشی از ضررند، نه اضافه بر آن. اگر رفت و برگشت ۶ دلار خرج بردارد، ریسک واقعی شما در آن معامله ۸۱ دلار است، یعنی ۰٫۸۱٪. روی حد ضررهای تنگ این خیلی مهم می‌شود، که موضوع درس ۹ است.

گپ‌ها این تضمین را می‌شکنند. فاصله‌ی حد ضرر ضرر موردنظر شما را تعریف می‌کند، نه بیشترین ضرر ممکن را. دارایی‌ای که روی ۴۲٫۵۰ بسته می‌شود و روی ۳۷٫۰۰ باز می‌شود، خیلی پایین‌تر از ۴۰٫۱۰ شما را می‌بندد و آن ۷۵ دلار می‌شود ۱۷۰ دلار. این استدلالی علیه حد ضرر نیست، استدلالی است برای اینکه سایز آن‌قدر کوچک باشد که یک فیل بد قابل تحمل بماند.

ایندیکورا هر سایز پوزیشن را از فاصله‌ی حد ضرر چندلایری (chandelier) بیرون می‌کشد، یعنی ۳ برابر ATR زیر بالاترین قیمت از زمان ورود. دارایی پرنوسان حد ضرر بازتری می‌گیرد و خودبه‌خود پوزیشن کوچک‌تری، برای همان ۰٫۵٪ تا ۰٫۷۵٪ سرمایه.

عادتی که ارزش ساختن دارد

قبل از هر ورود، سه عدد را با صدای بلند بگویید: ریسک به دلار، فاصله‌ی حد ضرر، و سایز حاصل. اگر نمی‌توانید هر سه را بگویید، معامله ندارید؛ یک نظر دارید که مقداری پول به آن وصل شده است.