قاعده‌ی ورود: SMA50 و مومنتوم ۲۸ روزه

بیشتر آدم‌ها قاعده‌ی ورود ندارند. حس ورود دارند، پیچیده در آن‌قدر اندیکاتور که تحقیق‌شده به‌نظر برسد. شاهدش این است که نمی‌توانند از پیش بگویند چه باید اتفاق بیفتد تا فردا بخرند. اگر نتوانید آن را به شکل جمله‌ای بنویسید که کس دیگری بتواند اجرا کند، قاعده نیست.

قاعده‌ی ورود ایندیکورا یک جمله است: در بسته‌شدن روزانه، اگر قیمت بالای SMA50 باشد و قیمت از ۲۸ روز پیش بالاتر باشد، و دارایی دیروز از قبل واجد شرایط نبوده باشد، دارایی وارد می‌شود. باقی این درس درباره‌ی این است که چرا این شکل را دارد و چه خرجی برمی‌دارد.

واجد شرایط بودن یک وضعیت است، ورود یک لبه

آن دو شرط وضعیتی را توصیف می‌کنند که دارایی در آن است. بودن در آن وضعیت دلیل خرید نیست، چون دارایی می‌تواند ماه‌ها در آن بنشیند. چیزی که ورود را راه می‌اندازد گذار به داخل آن است.

موتور روی اولین بسته‌شدنی عمل می‌کند که هر دو شرط با هم درست می‌شوند. اگر قیمت از SMA50 رد شود در حالی که مومنتوم از قبل مثبت است، همان بسته‌شدن ورود است. اگر مومنتوم مثبت شود در حالی که قیمت هفته‌هاست بالای SMA50 بوده، آن بسته‌شدن ورود است. ترتیب اهمیتی ندارد، هم‌زمانی اهمیت دارد.

به همین دلیل است که یک دارایی هر روزی که در روند صعودی می‌ماند ورود جدید تولید نمی‌کند. یک گذار، یک ورود. اگر وضعیت بشکند و بعداً دوباره شکل بگیرد، آن یک گذار جدید و یک ورود جدید است، و بله، این می‌تواند در یک ماه آشفته دو بار اتفاق بیفتد.

چرا بسته‌شدن، و نه لحظه‌ای که شرط برآورده می‌شود

درون‌روزی، قیمت مدام از میانگین متحرک رد می‌شود و برمی‌گردد. قاعده‌ای که در همان لحظه‌ای که شرطی لمس شد شلیک کند، روزی چند بار روی همان دارایی شلیک می‌کند بی‌آنکه چیزی عوض شده باشد.

انتظار برای بسته‌شدن روزانه یک فیلتر در برابر مانیتور خودتان است. بسته‌شدن تنها قیمتی از روز است که تعداد زیادی از فعالان با پایان‌یافتن جلسه مجبور بودند رویش توافق کنند. تنها قیمتی هم هست که بعد از واقعه بدون ابهام است، و این برای کارنامه‌ای که قرار است قابل بررسی باشد اهمیت دارد.

هزینه‌اش مستقیم است و در تک‌تک معامله‌ها قابل اندازه‌گیری: دیرتر و بدتر از کسی وارد می‌شوید که کراس درون‌روزی را خریده. در روزهایی با بسته‌شدن قوی، تفاوت بزرگ است. دارید قیمت ورود میانگین بدتری می‌پردازید در ازای ورودهای اشتباه بسیار کمتر، و پیکربندی‌ای وجود ندارد که هر دو را به شما بدهد.

هزینه‌ی دومی هم هست که در گپ‌ها خودش را نشان می‌دهد. وقتی دارایی واجد شرایط بسته می‌شود و جلسه‌ی بعد به‌مراتب بالاتر باز می‌شود، ورود در قیمتی اتفاق می‌افتد که هیچ‌کس نمی‌توانست رویش برنامه بریزد. قواعد مکانیکی شما را از گپ محافظت نمی‌کنند. فقط مطمئن می‌شوند وقتی گپی رخ داد در حال بداهه‌نوازی نیستید.

اندازه‌ی پوزیشن از کجا می‌آید

قاعده‌ی ورود تصمیم می‌گیرد آیا. تصمیم نمی‌گیرد چقدر. اندازه از خروج می‌آید، نه از ورود.

وقتی قیمت ورود معلوم شد، فاصله‌ی حد ضرر اولیه هم معلوم است، چون قاعده‌ی خروج حد ضرر را در ضریب ثابتی از ATR زیر بالاترین قیمت جاری می‌گذارد. ریسک هر معامله به‌طور پیش‌فرض بسته به سبک انتخاب‌شده بین ۰٫۵٪ و ۰٫۷۵٪ از موجودی است. اندازه‌ی پوزیشن همان مقداری است که فاصله‌ی ورود تا حد ضرر را برابر آن درصد از موجودی می‌کند.

نتیجه‌ی عملی این است که دارایی پرنوسان به‌طور خودکار پوزیشن کوچک‌تری می‌گیرد. نه به این دلیل که نوسان بد قضاوت می‌شود، بلکه چون حد ضرر باید دورتر باشد تا از نویز عادی جان سالم به در ببرد، و همان درصد از موجودی در فاصله‌ی بازتر مقدار کمتری می‌خرد. دو ورود در یک روز می‌توانند چند برابر با هم اختلاف اندازه داشته باشند، و هیچ‌کدام نشانه‌ی اعتقاد بیشتر نیست.

این قاعده در چه چیزی بد است

بنا به ساختار دیر است. هر دو شرط به تاریخچه نیاز دارند. نسخه‌ای از ورود با بسته‌شدن تأییدشده وجود ندارد که شما را نزدیک کف وارد کند.

خوشه‌ای می‌شود. وقتی کل یک بازار یک‌باره برمی‌گردد، دارایی‌های زیادی در همان بسته‌شدن شرط‌ها را برآورده می‌کنند و یک پرتفوی می‌تواند ظرف چند جلسه از عمدتاً خالی به گسترده‌درگیر برسد. آن تمرکز ریسک واقعی است، و به همین دلیل فیلتر رژیم جداگانه‌ای وجود دارد.

درباره‌ی ارزش هیچ نظری ندارد. این قاعده نمی‌داند دارایی گران است یا نه. می‌داند دارایی بالای میانگین اخیر خودش و بالاتر از چهار هفته پیش است. این‌ها سؤال‌های متفاوتی‌اند و این قاعده فقط به یکی‌شان جواب می‌دهد.

بعد از شکست تکرار می‌کند. اگر روندی شکل بگیرد، بشکند و دوباره شکل بگیرد، قاعده ورود دوم را بدون هیچ حافظه‌ای از اولی می‌گیرد. این بسته به ماه یا انضباط است یا لجاجت، و موتور از پیش نمی‌تواند تفاوتشان را تشخیص دهد.

ارزش یک قاعده‌ی ورود نوشته‌شده به بهینه بودنش نیست. به این است که وقتی معامله‌ای خراب می‌شود می‌توانید بگویید قاعده شکست خورد یا شما. آن تمایز با حس ورود ممکن نیست، و تنها چیزی است که بهترشدن را ممکن می‌کند.