حجم معاملات: بدفهمیده‌شده‌ترین اندیکاتور بازار

تقریباً هر دوره‌ای یک چیز می‌گوید: بریک‌اوت با حجم بالا واقعی است، بریک‌اوت با حجم پایین مشکوک. عقل سلیم به‌نظر می‌رسد، همه‌جا تکرار می‌شود، و روی توصیفی از حجم سوار است که از نظر واقعیت غلط است.

حجم خرید را اندازه نمی‌گیرد. نمی‌تواند. هر تک‌واحدی که معامله شده، طبق تعریف، یک خریدار در یک سمت و یک فروشنده در سمت دیگر داشته، به مقدار برابر. وقتی کسی می‌گوید یک کندل «خریدار بیشتری از فروشنده داشت»، دارد چیزی را توصیف می‌کند که در تاریخ بازارها هرگز اتفاق نیفتاده است.

یک میله‌ی حجم واقعاً چه می‌شمارد

میله‌ی حجم قراردادها یا سهم‌هایی را می‌شمارد که در آن بازه دست‌به‌دست شده‌اند. تمام چیزی که می‌شمارد همین است.

میله‌های حجم سبز بر اساس اینکه کندل صعودی بسته شده رنگ می‌شوند، نه بر اساس اینکه چه کسی تهاجمی بوده. بیشتر پلتفرم‌ها صرفاً رنگ میله را با کندل هماهنگ می‌کنند. در آن نمایش هیچ تفکیکی بین حجم خرید و حجم فروش وجود ندارد، چون چیزی برای تفکیک وجود ندارد.

آنچه حجم واقعاً اندازه می‌گیرد مشارکت است. یک میله‌ی پرحجم یعنی خیلی‌ها قیمت را آن‌قدر جالب یافتند که معامله کنند، یعنی اختلاف‌نظر درباره‌ی ارزش بالا بوده و از راه معامله حل شده است. یک میله‌ی کم‌حجم یعنی تعداد کمی اهمیت داده‌اند.

این یک سیگنال واقعی درباره‌ی توجه است. سیگنالی درباره‌ی جهت نیست.

جریان سفارشات چیز دیگری است، و احتمالاً شما ندارید

زیر این فولکلور یک سنجش واقعی هست. معامله‌ها را می‌شود بر اساس اینکه به اسک خورده‌اند (خریدار تهاجمی) یا به بید (فروشنده‌ی تهاجمی) طبقه‌بندی کرد، و تفاضل جاری‌شان را دلتا یا دلتای تجمعی حجم می‌نامند.

این سنجش مشروعی است، و باز هم پیش‌بینی نیست. خرید تهاجمی سنگینی که نتواند قیمت را بالا ببرد به شما می‌گوید فروشنده‌ها جذبش کرده‌اند، که آگاهی‌بخش است. ولی به داده‌ی سطح تیک نیاز دارد، به یک محل معامله که صادقانه گزارشش کند، و به انضباطی که جذب را تفسیر کنید نه اینکه صرفاً عدد بزرگ‌تر را صعودی بخوانید.

حجم استاندارد نمودار هیچ‌کدام از این‌ها را به شما نمی‌دهد. اگر پلتفرمتان یک هیستوگرام حجم واحد نشان می‌دهد، دارید مشارکت کل را می‌بینید، نه جریان را.

حجم در کریپتو و فارکس یک هشدار اضافه لازم دارد

فارکس اسپات بورس متمرکز ندارد، پس اصلاً رقم حجم واقعی وجود ندارد. آنچه پلتفرمتان نشان می‌دهد حجم تیک است - تعداد به‌روزرسانی‌های قیمتی که تأمین‌کننده‌ی نقدینگی خاص شما فرستاده. با فعالیت واقعی هم‌بستگی شلی دارد و بین بروکرهای مختلف روی یک جفت در یک لحظه فرق می‌کند.

حجم کریپتو را محل‌هایی گزارش می‌کنند که انگیزه‌ی تجاری دارند شلوغ به‌نظر برسند. وش تریدینگ بارها در صرافی‌های کوچک‌تر مستند شده است، جایی که یک نهاد با خودش معامله می‌کند تا رقم را باد کند. تجمیع‌کننده‌ها با موفقیت متغیر سعی می‌کنند فیلترش کنند. حجم یک دارایی اصلی در یک صرافی اصلی تقریباً قابل استفاده است. حجم یک لیستینگ کم‌عمق عددی است که کسی انتخاب کرده منتشرش کند.

هیچ‌کدام از این‌ها حجم را بی‌فایده نمی‌کند. تحلیل بی‌چون‌وچرای حجم را به راهی برای ساختن اعتمادبه‌نفس روی داده‌ای که راستی‌آزمایی نکرده‌اید تبدیل می‌کند.

خوانش‌هایی که از زیر ذره‌بین جان به در می‌برند

چند مشاهده‌ی حجمی بهتر از بقیه دوام می‌آورند، و یک ویژگی مشترک دارند: درباره‌ی رابطه‌ی حجم و حرکت قیمت‌اند، نه درباره‌ی حجم به‌تنهایی.

حجم بزرگ با حرکت قیمتی کم یعنی جذب. مقدار زیادی دست‌به‌دست شده و قیمت سر جایش مانده، پس عرضه در آن سطح به تقاضا رسیده است. این یک واقعیت ساختاری واقعی درباره‌ی جایی است که مشارکت‌کننده‌ها حاضرند معامله کنند.

افزایش حجم روی شکست‌خوردن یک حرکت از افزایش حجم روی خودِ حرکت ارزشمندتر است. حجم تقریباً روی هر حرکت تندی در هر دو جهت گسترش می‌یابد. گسترش حجم در حالی که یک بریک‌اوت رد می‌شود به شما می‌گوید آن رد شدن مشارکت پشتش داشته است.

حجم مزمناً پایین در یک رنج یعنی آن سطح تست نشده است. هیچ چیزی در هیچ جهتی ثابت نشده، که با ثابت‌شدنِ بادوام‌بودن فرق دارد.

توجه کنید چه چیزی در این فهرست نیست: هر قاعده‌ای که یک عدد حجم را به ورود تبدیل کند. ایندیکورا اصلاً در تست واجد شرایط بودنش از حجم استفاده نمی‌کند - روند از بالابودن قیمت روزانه نسبت به SMA50 و مثبت‌بودن مومنتوم ۲۸ روزه اندازه‌گیری می‌شود، هر دو محاسبه‌شده از قیمت. حجم کنار گذاشته شد چون در میان دارایی‌هایی که پوشش می‌دهد، از جمله جفت‌های کریپتویی که حجم گزارش‌شده‌شان قابل اتکا نیست، چیزی اضافه نمی‌کرد که ساختار قیمت از قبل نگفته باشد.

چرا افسانه‌ی تأیید ماندگار است

چون در استفاده‌ی روزمره ابطال‌ناپذیر است. وقتی یک بریک‌اوت پرحجم کار می‌کند، حجم تأییدش کرده بود. وقتی یک بریک‌اوت پرحجم شکست می‌خورد، تله‌ی حجمی یا شکار حد ضرر بود. داستان در هر دو حالت بعد از واقعه خودش را وفق می‌دهد، و هیچ‌کس شمارش را نگه نمی‌دارد.

راه‌حل نگه‌داشتن شمارش است. پنجاه بریک‌اوت را علامت بزنید، حجم را نسبت به بیست کندل قبل ثبت کنید، نتیجه را ثبت کنید، و ببینید این دو ستون اصلاً به هم ربط دارند یا نه. بیشتر کسانی که این کار را صادقانه می‌کنند رابطه‌ای بسیار ضعیف‌تر از انتظارشان پیدا می‌کنند، و بعضی هیچ رابطه‌ای پیدا نمی‌کنند.

حجم سنجه‌ی این است که چند نفر سر و کله‌شان پیدا شده. این واقعیتی است که ارزش دانستن دارد. رأی‌گیری نیست، تأیید نیست، و رفتار با آن به هر دو شکل، همان راهی است که یک اندیکاتور به‌راستی محدود را به سرچشمه‌ی اعتمادبه‌نفس کاذب تبدیل می‌کند.